اطلاعیه

بستن
No announcement yet.

ویدیو کنفرانس

بستن
این موضوع بسته شده است.
X
X
 
  • فیلتر کردن
  • زمان
  • نمایش
Clear All
پست های جدید

  • ویدیو کنفرانس

    سلام
    یه پروژه در زمینه ویدیو کنفرانس داشتم و می خواستم بدونم که ویدیو کنفرانس از لحاط سخت افزاری چگونه کار میکنه و از چه پروتکل هایی در سطح لایه های osiاستفاده میکنه...
    ممنون میشم اگه کسی از دوستان راهنمایی کنه...

  • #2
    سخت افزاری یا نرم افزاری؟
    اگر شما دستگاه های مخصوص video conferance را تهیه نکنید هیچ ربطی به سخت افزار نداره این موضوع بجز camera برای تصویر البته

    کامنت


    • #3
      مدل OSI مدلی کلی برای استاندارد سازی تبادل داده ها است. ویدیوکنفراس صرفاً یک کاربرد است.
      اگر شما قصد بررسی عملکرد تجهیزات VC را روی بستر IP دارید پیشنهاد می کنم ابتدا پروتکل های آنها را مانند H.323 شناسایی کرده و روی آنها تحقیق کنید. برای تبادل داده ها هم مدل DoD را بررسی کنید.
      --------------------------------

      کامنت


      • #4
        ممنون از پاسخ شما..
        بیشتر در مورد IPv4 ،کلاسD که کارای مالتی کستینگ مثل ویدیو کنفرانس رو انجام میده میخوام اطلاع پیدا کنم.
        که از چه پروتکل هایی استفاده میکنه..

        کامنت


        • #5
          video با multicast با هم کلا متفاوت هستند،video با مالتی کست هم کار می کنه مثل خیلی چیزهای دیگه مثل routing protocolها
          هدف عمده از استفاده مالتی کست اینه که در پهنای باند صرفه جویی کنیم،مثلا شما یک فیلم نمایش می دید با ای پی مالتی کست،در این حالت اگر فیلم 1 مگ پهنای باند نیاز داشته باشه ،چه یک نفر چه یک میلیون نفر بخوان ببینن باز هم یک مگ نیاز داره
          --------------------

          در مقایسه با مدل یک به یک از IP unicast که هر پکیت از دیتا فرستاده شده از یک منبع بدست یک گیرنده می رسد، IP مالتی کستینگ موثرترین متد برای برقراری ارتباط چند به چند می باشد. این مفهوم (IP multicast) شایسته توجه بسیار است چه در اینترنت و چه در شبکه های خصوصی فراهم کننده سرویس های مختلف که شامل مالتی مدیا نیز است.این به ویژه برای سرویس هایی است که نیازمند گسترش در زیر مجموعه ای از مشترکین است. بطور مثال، مالتی کست شاید برای تدارک یک دوره آموزشی مجازی (e-learning course) یا برای پخش یک سری اطلاعات مانند سهام بازار یا خبر خوان ها یا در رادیو تلویزیون استفاده شود.یک محدوده وسیع و همیشه در حال گسترش از پروتکل ها در حال ارائه و حمایت از جنبه های مختلف این امر می باشند، از جمله تخصیص آدرس، عضویت در گروه و مسیریابی و سیگنالینگ.مالتی کست میتواند بطور مداوم پیگیری و تمامی پردازش را در تمامی زمینه ها درک کند.این مقاله دیدگاه وسیعی برای مهم ترین پروتکل های موجود در لایه شبکه در مالتی کست را برسی می کند.با دادن متد برای مفهوم های کلیدی از مالتی کست وارد عمق موضوع که، پروتکل های اساسی در هر بحث و تمرکز ویژه برای مسیریابی مالتی کست است را شروع می کنیم.مالتی کست چیست؟بسته های IP بصورت معمول از یک منبع به یک مقصد فرستاده می شود. در طول مسیرارسال این پکت ها، تعدادی روتر بین فرستنده و گیرنده وجود دارد.طبق اطلاعات جدول ارسال، پیکربندی و فعالیت پروتکل های روترها ساخته شده اند. این شکل از تحویل بسته ی IP به عنوان unicast شناخته شده است. با این حال برخی از حالات ( برای مثال صوتی، تصویری، پخشی همگانی). IP ، بصورت منحصر بفرد کپسوله شده و به چند مقصد تحویل داده می شوند.رسیدن مرحله ای که پاکت های unicast را به صورت چندگانه بفرستیم ممکن نیست زیرا:
          1. منبع نیازمند لیست کاملی از دریافت کنندگان است.
          2. مشخصه دسترسی چندگانه از داده ها باعث افزایش جریان لینک ها شده؛ که پهنای باند زیاد و هزینه بالایی را می طلبد.در عوض اطلاعات برای چندین مقصد را می توان با استفاده از multicast تحویل داد.

          مالتی کست به منبع اجازه می دهد که یک کپی از اطلاعات را ارسال کند؛ و از یک آدرس برای گیرندگان روتر استفاده می کند. بسته های تکراری به هر جایی که گیرندگان وجود دارند؛ ارسال می کند. ( دور از هم )میزبان؛ با تنظیمات آسانی که در IP مقصد انجام می دهد. اطلاعات را به گروه مالتی کست منبع می فرستد.قبل از اینکه منابع بتوانند شروع به ارسال اطلاعات به گروهها کنند نیازی نیست که مجزا شوند؛و هم چنین نیاز نیست عضو گروه خود شوند.در دیاگرام زیر S2 یک کپی از اطلاعات آدرس مالتی کست را به گروه مالتی کست ارسال می کند. داده های مالتی کست گروه شامل میزبانهای G1,G2,G3. ، داده ها در روترهای R1, R3 برای اطمینان که بدست همه میزبانها رسیده باشد تکرار می شوند G4, G5.متعلق به گروه مالتی کست نیستند به این دلیل کپی از اطلاعات دریافت نمی کنند.(شکل)S: نشان دهنده میزبانی است که داده های مالتی کست را ارسال می کند.G: نشان دهنده میزبانی است که ممکن است عضوی از گروه مالتی کست باشد.:R نشان دهنده روترهای با قابلیت مالتی کست است.اطلاعاتی درباره هر بخش از شبکه که شامل گروه های خاصی از مالتی کست است به شرح می باشد:میزبانی که مایل به دریافت اطلاعات از گروه مالتی کست است. برای ملحق شدن به آنها با ارسال پیام به روتر رابط انجام می گیرد. جهت استفاده عضویت از گروه های مالتی کست از پروتکل هایی مانند NLP, IGNP استفاده می شود.روترهای مالتی کست جهت برقراری ارتباط میان روترهای دیگر از یک پروتکل مسیریابی مالتی کست مانند PIM-SM بهره می برند. این پروتکل مطمئن
          • تمامی ترافیک مالتی کست در دسترس همه گیرندگان که به گروه مالتی کست ملحق شده اند قرار می گیرد.
          • ترافیک مالتی کست در دسترس دیگر شبکه ها که هیچ گیرنده در آنها نیست قرار نمی گیرد.
          • تعداد نسخه های مشابه داده ها در لینک های مشابه بسیار کم است.

          برای برطرف کردن این نیاز پروتکل های مسیر یابی مالتی کست را محاسبه می کنند؛ توزیع مالتی کست در شاخه هایی از گیرندگانتاریخچه ای از مالتی کست:نیاز به IP multicast به سال های دوری بر می گردد. در اوایل 1990 ، روترهایی ، که توانایی multicast را دارا بودند وجود داشت. اما اغلب روترهایی که در شبکه هایی از IP بودندکه توانایی multicast را نداشتند؛ برای غلبه بر این مشکل بسته های داده های مالتی کست درون بسته های unicast محصور شده و به تونل های ( مسیر هایی از پیش تعیین شده برای روترهای غیر مالتی کست) بین روترهایی که مالتی کست برای آنها فعال است فرستاده می شدند.این شبکه از تونل ها به عنوان ستون فقرات چندپخشی (multicast) شناخته شده بود. هنگام رسیدن به روترهای مالتی کست، بسته های unicast برای بسته های multicast بازگشایی می شدند.در اواخر سال 1990 شرکت ها شروع به جایگزینی این تونل ها به وسیله مسیریابی مالتی کست بومی که اگرچه مالتی کست در روتر های میانی فعال نبود, قادر به جلو بردن بسته های مالتی کست غیر از کپسوله کردن در unicast شدند . تا به امروز مالتی کست به اندازه unicast در شبکه ها گسترش نیافته است. یکی از راه های اندازه گیری گستردگی یک تکنولوژی در شبکه به شمارش تعداد تعداد سیستم های مستقل که در اینترنت آنرا به خدمت گرفته اند است. در حالی که بیش از17000 سیستم مستقل وجود دارد که در شبکه اینترنت میزبان unicast را پشتیبانی می کند. 480 هم مسیریاب های multicast را پشتیبانی می کند.پشتیبانی از مسیریابی multicast انجام میپذیرد اگرچه توسط توسعه دهندگان خدمات به آرامی صورت میپذیرد. سیستم های مستقلی که از مسیریابی multicast پشتیبانی می کنند بتدریج در طول سالهای گذشته افزایش یافته است.در سال 2004، 320عدد گزارش شده است.این موضوع نشان دهنده تقاضای رو به رشد مشتری برای خدمات multicast و همچنین دسترسی به نسل بعدی فن آوری ساخت multicast در مورد کسب و کار قابل دوام برای ارائه دهندگان خدمات است.بررسی اجمالی multicast))در بخش گذشته مالتی کست چیست؟ مقدمه ای اساسی به مفهوم IP multicast نگاشته شد. در این بخش ما به جزئیات بیشتر درمورد پروتکل های اصلی که امروزه در IP multicast استفاده می شوند نگاه می کنیم.آدرس دهی multicast:قبل از اینکه میزبان بتواند داده ها را به مالتی کست بفرستد یا به آنها ملحق شود و جزئ گیرندگان باشد باید آدرس گروه مالتی کست را بداند. تخصیص IP multicast در بخش 2 به تفصیل بررسی می شود.اما به طور کلی به شرح زیر است:
          1. IANA(internal assigned number authoring) برای گروه مالتی کست آدرسی برای شناخت بهتر پروتکل ها و خدمات اختصاص می دهد.
          2. آدرس های دیگر توسط مدیران شبکه تخصیص داده می شوند.
          3. محدوده آدرس های واقعی که در شبکه های محلی یا مدیری اختصاص یافته اند با مرزی جدا گشته اند.

          بطور کلی شناسایی آدرس های گروه مالتی کست در سطح نرم افزاری مهم است.زمانی که به گروه مالتی کست ملحق می شویم، میزبان می تواند از هر گروه ویا یک گروه خاصی اطلاعات دریافت کند. جهت دریافت اطلاعات از یک منبع خاص ، میزبان باید هر دو آدرس گروه و منبع را در دست داشته باشد این را به عنوان SSM می دانند.پروتکل عضویت در گروه مالتی کست:وقتی میزبان گروه مالتی کست را شناسایی کرد( بصورت اختیاری) در مرحله بعد میزبان باید برای مالتی کست روتر محلی ثبت نام کند. این روتر نیاز به دانستنِ اینکه اعضای گروه مالتی کست از همه میزبان بطور مستقیم متصل شده اند را دارد.پروتکل های مسیریابی مالتی کست:زمانی که روتر مالتی کست می فهمد که اعضا ی گروه به طور مستقیم به میزبان متصل هستند می تواند اطلاعات فعال شدن ویا جداشدن ازگروهای مالتی کست به وسیله پروتکل های خودش را با روترها ی فعال مبادله کنند. مالتی کست از 3 پروتکل میزبان استفاده می کند که امروزه بسیار گسترش یافته اند. این پروتکل های مستقل عبارتند از:
          • Protocol independent multicast dismal (PIM-PM)
          • Multicast IP parse mode ( PIM-DM)
          • Distance vector multicast routing protocol (DVMRP)

          DVMRP در گذشته بطور گسترده در MBONE مورد استفاده قرارگرفته است. اما حال پیشنهاد می شوددر شبکه های سازگار مورد استفاده قرار گیرد. Bi-directional PIM (BIDIR-PIM)هنور ازمایشی است وبطورگسترده مستقر نشده است. دو پروتکل دیگرموجود می باشد که به نامMOSPFو ) Core-Based TreesMulticast Routing (CBTکه به طورجدی عملی انجام نگرفته است.زمانی که شاخه هایی از گیرندگان ساخته می شود اطلاعات مالتی کست به آخرین شاخه از گیرندگان توسط کپی از اطلاعات که در شاخه های درخت ساخته شده فرستاده می شود.درختی از گروه های گیرنده مالتی کست, بستگی به پروتکل مورد استفاده میتواند به یکی از دوروش زیر ساخته شده باشند.
          • در پروتکل های OPT-IN، روترنشان میدهدکه گروهای مالتی کست مایل به دریافت اطلاعات شناور در شبکه هستند
          • در پروتکل های ,OPT-OUT یا پخش همگانی فرض بر گرفتن اطلاعات مالتی کست است پس هر درخت دهانه هر پیوند در شبکه است که روترها اطلاعات خود را از آن می گیرند.

          محل قرارگیری ریشه درخت مالتی کست همچنین به پروتکل های مسیر یابی مالتی کست بستگی دارند.پروتکل های مالتی کست از یک یا هر دو روش زیر استفاده می کنند:
          • Source based tree protocol بر اساس درخت های جداگانه برای هر منبع ارسال اطلاعات برای گروه مالتی کست ساخته شده است. هر درخت در ریشه خود یک روتر دارد. بطور مستقیم اطلاعات را از ریشه ارسال می کند.
          • Shared tree protocols ، از یک درخت برای همه منابع که اقدام به ارسال برای گروه مالتی کست می کند ساخته شده است. ریشه این درخت از گره های مختلف انتخاب می شود. ( در PIM به نام نقطه قرار و Rendezvous Point نامیده میشود.)

          پروتکل هااز نظر حمل datagram ها از منبع به ریشه درخت مقایسه می شوند.یکی دیگر از تفاوت های مهم میان پروتکل های مسیریابی فراهم کردن مکانیزمی برای روتر برای شناخت حمل روتر مرحله پایانی ( نسبت به ریشه درخت شبکه مالتی کست) است. روتر نیاز برای برقراری ارتباط با روتر بالای خود برای ملحق شدن یا جدا شدن از درخت شبکه مالتی کست است. از جنبه های مهم از هر نوع پروتکل مسیریابی مالتی کست تعامل با نقشه داده ها که در مقایسه با unicast مسیریابی پروتکل میتواند بسیار پیچیده شود.در تمامی پروتکل های مسیریابی مالتی کست اطلاعات به دست آمده از نقشه داده ها ( data plane ) مانند: اندازه گیری پهنای باند استفاده شده در هر درخت از شبکه باید از نقشه کنترل بگذرد؛ زیرا تحت تاثیر پروتکل دیگری است. این سطح از تعامل ( (data plane درunicast مورد نیاز نیست.:PIM-SMPim-sm از نوع opt-in در پروتکل های مسیریابی مالتی کست است که می تواند از نوع source-based trees یا shared trees باشد.pim-sm به طور گسترده در پروتکل های مسیریابی در مالتی کست استفاده می شود. نمودار زیر نشان می دهد که چگونه درخت مالتی کست در pim-sm ساخته شده است. میزبانی که مایل به پیوستن است، از جمله G1,G2,G3 ارسال درخواست عضویت در گروه(IGMP) به روتر محلی روتر PIM را ارسال درخواست برای ملحق شدن در ریشه درخت، مانند R1 (شکل)

          هنگامی که داده ها به گروه چند پخشی فرستاده می شود آن جریان از1 R به G1,G2,G3 همانطور در نمودار نشان داده شدهروشهای مختلف مورد استفاده در PIM-SM برای شناسایی نقطه قرار ملاقات (ریشه درخت) شبکه درختی مشترک که شاملBSR(PIM-boot strap router)و auto RP و EM bedded RP و any cast RP و PIM-DMPIM-DMاز نوع OPT-OUT در پروتکل های مسیریابی مالتی کست است که می تواند از نوع منبع درختان (source based tree) باشد. نمودار زیر نشان می دهد که درخت مالتی کست در pim-dm ساخته شده است. اطلاعات مالتی کست در ابتدا به همه در شبکه فرستاده می شود. روترهایی که میزبان های علاقه مند به اطلاعات ندارند مانند R1و R3 . ارسال پیام برای حذف از درخت را میکنند. (شکل)
          در زمان بعدی که اطلاعات در گروه مالتی کست به روترهایی که پیام حذف ارسال کرده اند ارسال می شود این اطلاعات جریان نخواهند داشت.R1 و R3 اطلاعات را نمی گیرند. (شکل)
          BIDIR-PIN بر اساس PIM-SM است اما اجازه می دهد تا داده ها را در هر دو جهت شاخه های درخت مالتی کست امتداد یابد. این امر باعث می شود data plane تعامل آسانتری داشته باشد. BIOIR-PINاز منبع مبتنی بر درختی پشتیبانی نمی کند. بنابراین SSMرا نمی توان با این پروتکل استفاده شود. بطور معمول، PIM-SMو PIM-DM در سراسر حوضه مالتی کست استفاده می شود. اگرچه آنها در کنار هم استفاده می شود یا در رابطه BIDIR-PIN در یک حوضه. در بخش 4.2.5 مخلوطی از PIM مورد بررسی قرار می گیرد.DRMRP: از نوع پروتکل OPT-OUT است که الگوریتمی برای محاسبه فاصله در روترهای شبکه است.بطور گسترده در M-bone استفاده می شود. اما حالا برای استفاده با شبکه های سازگار پیشنهاد می شود.MOSPF به عنوان یک ترکیب از OSF unit که پروتکلی از unicast است عمل میکند. تفاوت قابل توجهی از پروتکل های مسیریابی را دارا است که همسایگان MOSPF قادر به درخت سازی پیامهای مبادله شده نیست از جمله پیامهای ملحق شده که ازPIM-SMاستفاده می شود یا هرس پیامها توسط PIM-DIM است. در عوض ,MOSPF اطلاعات شناور روترها در مورد محل قرارگیری تمام گیرندگان در شبکه ومحاسبه هر درخت توزیع خود را دارد. MOSPF هرگز بطور جدی گسترش نیافته است.

          Interdomain Multicast Routing:پروتکل هایی که در بالا توضیح داده شده در مورد مسیریابی inter domain multicast است. که در مسیریابی چندپخشی تنها مسیریابی مستقل ازدامنه است. بطور کلی در برخی موارد مالتی کست نیاز به استفاده پروتکل های مختلف اضافی است.
          Multicast Signaling:MPLS( multi protocol loss suite) پروتکل انتخابی برای گسترش بسته های IP در unicast برای بهبود حمل و نقل و به منظور بهبود کارایی و مهندسی ترافیک و تضمین کیفیت سرویس ارائه شده است .طرح های مختلفی برای انجام ارسال بسته های IP نقطه به چند نقطه بر حسب راه روش که با استفاده از MPLS در مالتی کست است وجود دارد. کل این موضوع در RFC 3353 است اما هیچ یک از این روش ها بطور مثبت استاندارد نشده اند.2.آدرس دهی چند گانه :گروه های چند گانه، یک آدرس IP در یک محدوده خوش تعریف اختصاص داده اند(224.0.0.0/8 برای IPv4 و FF::/8برای IPv6 )این قسمت در مورد نمونه های گوناگونی از آدرس دهی چند گانه بحث می کند.برای مثال:
          • تقسیم و تخصیص فضای آدرس دهی چند گانه
          • آدرس دهی چند گانه با محلی،اداری و حوزه سراسری
          • تفاوت میان هر منبع چندگانه (ASM) و منبع چندگانه معین(SSM)

          2.1.تخصیص آدرس چندگانه:آدرس های IP گروه های چندگانه بسیار متفاوت از آدرس IP تک گانه اختصاص داده شده اند.
          • بعضی از آدرس ها بطور سراسری توسط IANA برای سرویس های معروف اختصاص داده شده اند،همین راه بعنوان شماره های پورت TCP برای تک گانه اختصاص داده شده اند.بطور کلی اینها فقط در سرویس هایی که برای کنترل شبکه استفاده می شوند مختصص سده اند.برای مثال،آدرس 224.0.0.4 توسط پروتکل DVMRP استفاده می شود.
          • آدرس های دیگر برای تخصیص به مدیر شبکه محول شده اند.برای IPv4 ،طرح GLOP (تعریف شده در RFC)،محدوده 223.0.0.0 برای دارنده های سیستم خودگردان(ASS)تخصیص داده اند.طرح آدرس دهی مبنای پیشوندی تک گانه (تعریف شده در RFC 3306) بعنوان یک راحل یکسان برای آدرس های IPv6 فراهم میشوند.با این سیستم هر زیر مجموعه منفرد،در اینترنت یک محدوده آدرس چندگانه 32 بیتی به دست می آورد.
          • آدرس های دیگر فقط برای استفاده های محلی خواسته میشوند،برای مثال،بطور اداری حوزه منطقه 239.0.0.0/8 (در زیر میبینید)،بنابراین بطور مستقلانه در هر شبکه منحصر به فرد اختصاص داده شده اند.

          منبع چندگانه ویزه SSM،در بخش 2.3 شرح داده شده است.ASM در مقابل SSM ،در زیر تأثیر مهمی روی نوع تخصیص آدرس دارد.وقتی SSM استفاده می شود ، آدرس های گروه چندگانه ،فقط برای یک منبع خاص منحصر ه فرد هستند.برای اجتناب از تصادم ، محدوده آدرس 223.0.0.0/8 فقط برای استفاده SSM تخصیص داده شده است.2.2 . حوزه آدرس چندگانه:همه آدرس های چندگانه حوزه سراسری ندارند.مخصوصأ بردهای آدرس زیر حوزه محدودی دارند.
          • 224.0.0.0/24 حوزه محلی پیوسته می باشد.ترافیک فرستاده شده برای این آدرس هابیش از یک تک پیوندی انتقال داده می شوند.این برای کنترل ترافیک.برای نمونه آن از پروتکل های مسیریابی چندگانه استفاده می شود.

          • 239.0.0.0/8 منطقه حوزه شده اداری است.راهنمای ویژگی های حوزه اداری چندگانه به شرح زیر است

            • بسته هایی که برای حوزه اداری چندگانه آدرس دهی میشوند،از کرانه های اداری شکل داده شده عبور نمی کنند.
            • آدرس های حوزه اداری چندگانه بطور محلی واگذار شده اند و از این رو برای سرتاسر کرانه های اداری واحد مورد نیاز نیست.

          قدیمی تر از حوزه دهی چندگانه ،حوزه دهی TTL بود که حدهای TTL برای محدود کردن ترافیک چندگانه استفاده می شد.این شکل از حوزه به سختی شکل می گرفت و اداره می شد.امروزه آن بجای حوزه دهی اداری سفارش می شود.

          کامنت


          • #6
            IP Multicast

            http://www.persianadmins.ir/v2/artic...multicast.html
            در شبكه هاي IP قديمي ،يك بسته مي توانست به يك دستگاه ( Unicast ) يا به همه دستگاه ها ( Broadcast) فرستاده شود. يك انتقال واحد خاص براي يك گروه از دستگاه ها ممكن نبود. بهرحال ، در طي چند سال گذشته ، مجموعه جديدي از برنامه هاي كاربردي ( application ) ها پديدار شده بود.اين application ها براي فراهم كردن ارتباطي موثر بين گروه هايي از اين دستگاه ها از انتقالات Multicast استفاده مي كنند. داده به يك IP آدرس Multicast واحد انتقال داده مي شود و بوسيله هر دستگاهي كه نيازمند دريافت اين انتقال است ، دريافت مي گردد.


            1. آدرس دهي Multicast

            دستگاه هاي Multicast از IP آدرس هاي كلاس D براي برقراري ارتباط استفاده مي كنند. اين آدرس ها در رنج 224.0.0.0 تا 239.255.255.255 قرار گرفته اند. براي هر آدرس Multicast ، يك مجموعه از صفر ميزبان يا بيشتر كه براي بسته هاي انتقال يافته به اين آدرس پذيرفته مي شوند ، موجود است. اين مجموعه از دستگاه ها يك گروه ميزبان ناميده مي شوند.يك ميزبان كه بسته ها را به يك گروه خاص مي فرستد ، نيازي نيست كه يك عضو از اين گروه باشد. اين ميزبان حتي ممكن است كه اعضاي معمولي كه در اين گروه حضور دارند را نشناسد.دو نوع گروه ميزبان وجود دارد:

            ثابت (دائمي) :
            application هايي كه بخشي از اين گروه هستند ،‌داراي IP آدرس هايي مي باشند كه بطور دائمي توسط IANA تخصيص مي يابد.عضويت در اين كروه ميزبان دائمي نيست، يك ميزبان در صورت نياز مي تواند به گروه بپيوندد يا گروه را ترك كند. يك گروه دائمي حتي اگر هيچ عضوي هم نداشته باشد ، موجود باقي مي ماند. ليستي از IP آدرس هاي تخصيص يافته به گروه هاي ميزبان دائمي در RFC 3232 موجود است. اين آدرس هاي رزرو شده عبارتند از :
            • 224.0.0.0 : آدرس هاي پايه رزرو شده
            • 224.0.0.1 : تمام سيستم ها ذر اين زير شبكه
            • 224.0.0.2 : تمام روتر ها در اين زير شبكه
            • 224.0.0.9 : تمام روتر هاي RIP2

            ساير آدرس هاي نمونه شامل آن هايي است كه براي OSPF رزرو شده اند.اين آدرس ها عبارتند از :
            • 224.0.0.5 : تمام روتر هاي OSPF
            • 224.0.0.6 : تمام روتر هاي تخصيص داده شده به OSPF.

            بعلاوه ، IGMPv3 ( تعريف شده در RFC 3376 ) آدرس زير را رزرو مي كند :
            • 224.0.0.22 : روتر هاي Multicast مستعد.


            يك application مي تواند براي بدست آوردن IP آدرس تخصيص يافته به يك گروه ميزبان دائمي با استفاده از دامنه mcast.net از DNS استفاده كند .اين مي تواند به تعيين يك گروه دائمي از يك آدرس با استفاده از يك اشاره كر پرسش و پاسخ در حوزه 224. in-addr.arpa بپردازد.

            غير دائمي :
            هر گروهي كه دائمي نباشد غير دائمي است. اين گروه براي جايگزيني پويا در صورت نياز در دسترس قرار مي گيرد. گروه هاي غير دائمي زماني كه تعداد اعضايشان صفر شود ، يعني ديگر عضوي نداشته باشد ، از بين خواهد رفت.

            1-1 : Multicasting روي يك شبكه فيزيكي واحد
            اين فرآيند آسان است. فرآين ارسال ، يك IP آدرس Multicast را براي مقصذد تعيين مي كند. برنامه راه انداز اين IP آدرس را به آدرس اترنت متناظر با آن تبديل مي كند و بسته را به آن مقصد ارسال مي نمايد. فرآيندي كه در مقصد انجام مي گيرد ، به بر نامه هاي راه اندلز شبكه آن اطلاع مي دهد كه خواهان دريافت دياگرام هاي معين شده براي يك آدرس Multicast معين است. اين برنامه راه انداز دريافت بسته ها را براي اين آدرس ممكن مي سازد.

            در مقايسه با ارسال ترافيك IP Unicast استاندارد ، نگاشت ميان IP آدرس Multicast مقصد و آدرس data-link توسط ARP انجام نمي شود. در عوض يك نگاشت ايستا تعريف شده است. در يك شبكه اترنت ، اگر ترتيب هشتايي بالاي آدرس data-link ، 0X'01' باشد ، Multicasting را پشتيباني مي كند. IANA ، محدوده 0X'01005E000000' تا 0X'01005E7FFFFF را براي آدرس هاي Multicast رزرو كرد ه است. اين محدوده ، 23 بيت قابل استفاده را فراهم مي كند. IP آدرس Multicast ، 32 بيتي توسط قرار دادن 23 بيت پاييني آدرس كلاس D درون 23 بيت پاييني بلوك آدرس رزرو شده IANA به يك آدرس اترنت نگاشته مي شود. شكل 1-6 نگاشت IP آدرس Multicast را به آدرس IP متناظرش نشان مي دهد.




            بخاطر اينكه 5 بيت بالايي از گروه Multicast ، IP ناديده گرفته شده است ، 32 گروه Multicast مختلف به آدرس اترنت يكساني نگاشته شده اند. بدليل يكتا نبودن اين نگاشت ، فيلتر كردن توسط يك برنامه راه انداز نياز است.اين كار بوسيله چك كردن آدرس مقصد قرار گرفته در سرآيند IP قبل از ارسال بسته به لايه IP انجام مي شود . اين كار تضمين مي كند كه فرآيند دريافت ، ديتاگرام هاي نادرستي را دريافت نمي كند. در اين جا دو دليل اضافي براي اينكه چرا فيلتر كردن ممكن است مورد نياز باشد ، وجود دارد :
            • بعضي از مبدل هاي شبكه ( سازگار كنندگان شبكه )به تعداد محدودي از آدرس هاي Multicast مختلف محدود مي شوند. و هنگامي كه از اين محدوده تجاوز كند ، آن ها تمام بسته هاي Multicast را دريافت مي كنند.
            • فيلتر ها در بعضي از مبدل هاي شبكه به استفاده از مقادير جدول hash براي يك آدرس Multicast درست مي پردازند . اگر دو آدرس با مقدار hash يكسان در يك زمان مورد استفاده قرار گيرند ، اين فيلتر ممكن است بسته هاي اضافي را عبور دهد.

            به وجود اين نيازمندي ها براي فيلتر كردن نرم افزاري ، نقل و انتقالات Multicast هنوز باعث كم شدن عدم ظرفيت براي ميزبان هايي مي شود كه در يك نشست خاص شركت ندارند. بويژه ، ميزبان هايي كه در يك گروه ميزباني شركت ندارند ، براي آدرس Multicast پذيرفته نمي شوند. در اين وضعيت ، بسته هاي Multicast بوسيله سخت افزار واسط شبكه لايه پايين فيلتر مي شوند.


            2-1 : Multicasting بين قسمت هاي مختلف شبكه
            ترافيك Multicast به يك شبكه فيزيكي واحد محدود نمي شود. بهر حال ، هنگام Multicasting بين شبكه ها ، خطرات مهمي وجود دارند. اگر محيطي حاوي چندين روتر باشد ، اقدامات محتاطانه خاصي براي تضمين اينكه بسته هاي Multicast بطور دائمي در حلقه شبكه قرار نمي گيرند ، بايد انجام شود. ايجاد يك حلقه مسيريابي Multicast آسان و ساده است. و براي مديريت آن ، پروتكل هاي مسيريابي Multicast به منظور تحويل بسته ها زماني كه به طور همزمان از حلقه هاي مسيريابي و نقل و انتقالات اضافي اجتناب مي كند ، توسعه يافته اند.

            دو نيازمندي براي ارسال داده ها بصورت Multicast از ميان شبكه هاي چندگانه وجود دارد :
            1. تعين شركت كنندگان (اعضا) Multicast : مكانيزمي براي تعيين اينكه ، آيا يك ديتاگرام Multicast نياز دارد كه بر روي يك شبكه خاص ارسال گردد يا نه . اين مكانيزم در RFC 3376 ، پروتكل مديريت گروهي اينترنت (IGMP) نسخه 3 ، تعريف شده است.
            2. تعيين حوزه Multicast : مكانيزمي براي تعيين حوزه يك انتقال. بر خلاف آدرس هاي Unicast ، آدرس هاي Multicast مي توانند در تمام اينترنت گسترش يابند.

            فيلد TTL در ديتاگرام Multicast ميتواند به منظور تعيين حوزه يك انتقال مورد استفاده قرار كيرد. مانند ساير ديتاگرام ها ،‌ هر ديتاگرام Multicast داراي يك فيلد TTL مي باشد. (TTL=Time To Live )مقدار قرار گرفته در اين فيلد در هر hop كاهش مي يابد. وقتي كه يك ميزبان يا روتر Multicast ، ديتاگرامي را دريافت مي كند ،‌ پردازش بسته به هر دو مقدار TTL و IP آدرس مقصد بستگي دارد :
            • TTL=0 : ديتاگرام دريافتي با مقدار TTL صفر به ميزبان مبدا محدود مي شود.
            • TTL=1 : ديتاگرام دريافتي با مقدار يك به تمام ميزبان هاي زير شبكه اي كه عضو اين گروه هستند ، مي رسد. روترهاي Multicast اين مقدار را به صفر كاهش مي دهند. بهر حال ، بر خلاف ديتاگرام هاي Unicast ، هيچ پيام خطاي ICMP Time Exceeded به ميزبان مبدا برگردانده نمي شود. انقضاي ديتاگرام يك رويداد استاندارد در محيط هاي Multicast مي باشد.
            • TTL=2 (يا بيشتر ): ديتاگرام Multicast اي با اين مقدار TTL به تمام ميزبان هاي اين زير شبكه كه عضو اين گروه هستند ، مي رسد.

            اين عمل انجام شده بوسيله روتر هاي Multicast به آدرس ويژه گروه بستگي دارد:


            • 224.0.0.0 - 224.0.0.255 : اين محدوده از آدرس ها براي application هاي Multicast تك hop اي معني دار مي باشد. روتر هاي Multicast ديتاگرام هايي را كه آدرس هاي مقصدشان در اين محدوده قرار دارند را ارسال نخواهند كرد.


            با وجود اينكه روتر هاي Multicast ديتاگرام هايي با اين رنج آدرس را ارسال نخواهند كرد، يك ميزبان بايد عضويت در يك گروه را مطابق با اين رنج گزارش كند. اين گزارش ، براي اطلاع ساير ميزبان ها ي زير شبكه از اينكه ، ميزبان گزارش دهنده يك عضو از اين گروه مي باشد ، مورد استفاده قرار مي گيرد.


            • سايرين : ديتاگرام هايي با ساير آدرس هاي مقصد معتبر كلاس D ، بصورت نرمال بوسيله روتر Multicast ارسال مي گردند. مقدار TTL در هر hop يكي كم مي شود.

            اين به يك ميزبان اجازه مي دهد تا يك expanding ring search را براي قرار دادن نزديك ترين سرور كه به يك آدرس Multicast خاص گوش مي دهد ، پياده سازي نمايد. اين ميزبان ديتاگرامي با مقدار TTL يك را در زير شبكه اي يكسان ارسال مي كند و منتظر پاسخ مي ماند. اگر هيچ پاسخي دريافت نشود ، اين ميزبان ديتاگرامي با اين مقدار TTL را دوباره ارسال مي كند و اگر باز هم هيچ پاسخي دريافت نشد ،‌ ميزبان بطور سيستماتيك افزايش مقدار TTL را تا زماني كه نزديك ترين سرور پيدا شود ،‌ادامه مي دهد .
            نگارنده : علی رضا حبیبی

            کامنت

            در حال انجام ...
            X